شش هفت سال قبل از اوجگیری نهضت ملی ایران، امریکا هیروشیما و ناکازاکی را با بمب اتمی نابود کرد و نکبت تمدن و مدنیت غربی را به عینه نشان داد. جنایات یانکیها پایان نیافت و کم و بیش کشوری مستقل و انقلابی باقی نماند که زهر مدنیت غربی را نچشیده باشد. و صد البته بیش از هر جا و چیز دیگر انقلاب اسلامی که در

دویست سال قبل یکی از ایرانیان به فرنگ رفته٬ کتابی درباره سفرش نوشت به نام «حیرت نامه». نام کتاب به خوبی گویای محتوای آن است. در حیرتنامه این بنده٬ نه اوضاع یا اخبار ممالک یوروپ٬ بلکه دستهگلهای ایرانیان مندرج است. و اما بعد: تقریبا یک سال پیش شهردار تهران ادعا کرد (قریب به مضمون البته) که اگر دول

آقای خامنهای اول فروردین امسال فرمودند: «بنده در انتخابات دخالت نمیکنم...فقط یک جا بنده دخالت میکنم و آن جایی است که کسانی بخواهند در مقابل رأی مردم و انتخاب مردم بِایستند و با مزاحمت در مقابل رأی مردم، رأی مردم را بشکنند.» این سخن از این منظر که پاسداشت گوهر جمهوریت نظام است درخور تقدیر و سپاس اس

در روایات اسلامی آمده است که: «اول ما خلق الله العقل» و حکیم توس می فرماید: «نخست، آفرینش خرد را شناس». پس سر و کار داشتن با خرد «سر و کار داشتن با نخستین آفریدۀ آفریننده است. میان ما و خرد، فاصله ای است از یکسو دور و دراز و به ظاهر طی ناشدنی و از سوی دیگر، کوتاه و بل کوتاهترین. اگر بتوانیم ژرف در خ

سخن گفتن و مهمتر از آن تصمیم گرفتن درباره مدیریت ارشد اجرایی کشور بدون «فهم» آنچه در سطح و عمق جامعه میگذرد بیهوده است. و بیهودهتر آنکه فوریتها (رفع و دفع نیازهای عاجل) مانع از سیر در عمق و رصد «مسئله»ها شود. و اصولا آنکه نتواند دیالکتیکی(سیری) از سطح به عمق یا از عمق به سطح ترتیب دهد و ابعاد و

فریاد کز توهم نامحرم حضوریم/خفاش بی نصیبیم، ظلمت شناس نوریم زان دم که دامن کل رفته است از کف ما/ در احتیاج هر جزو مجنون تر از ضروریم پیوند هیچ دارد از آگهی گستن/ تا آشنای خویشیم، بیگانه شعوریم ما را نمی توان یافت بیرون از این دو عبرت/ یا ناقص الکمالیم یا کامل القصوریم آشوب «لن ترانی» است هنگامه ساز